Zondag 21 september eindigt de zomer… het ideale moment om ons winterseizoen te starten!

Niet dat we in de zomer stil gezeten hebben: de thuisrijders gingen zo nu en dan eens op pad, en ook de uitrijders reden allerlei tochten –  op kruissnelheid door het Meerdaelwoud (en ver daarbuiten) gestoven, de pittige hellingen van de vallei van La Burdinalle & La Mehaigne bedwongen,  sangria gedronken in Profondeville, enkele keren doodgegaan op eindeloze singletracks in Olloy-sur-Viroin, in het spoor van Godfried een prachtige marathon gereden te Bouillon, en samen mét de damesploeg en de heren van de baan (maar zonder propere broek  😳 ) een fijne uitstap naar Gent afgesloten met een lekker diner langs de Leie.

Ten slotte, laten we starten waar we geëindigd zijn: in het Pajottenland, niet in Breedhout deze keer, maar in Pepingen, voor de Bruski Challenge Mountainbike Tour. Tochten van 25km (280hm), 45km (475hm), 60km (725hm) en 75km (935hm). Afspraak zondag 21 september, 8u00, aan onze vertrouwde Weerdse kerktoren!

De thuisrijders vertrekken een uurtje later, om 9u00.

Benieuwd naar wat er nog op de winterseizoenskalender staat: klik dan hier.

P.S. voor Dimi: zondag breng ik uw kousen mee!  😎

Zondag was het niet veel soeps aan de kerk. Met dit mooi zomerweer in België had precies iedereen nog vlug een last minute geboekt.  Resultaat, alleen de ouwe garde stond present, Luc, myself and I. Luc twijfelde nog om met de madammen mee te rijden maar een tochtje Bertem Bos deed hem toch op andere gedachten brengen. Gelukkig maar, anders had hij zijn handen moeten vuil maken om een liefdevol bandje te wisselen 

Niet dus, hij ging de uitdaging aan, en wij dus met twee op stap. Ik beloofde hem wat nieuwe weggetjes en het tempo werd direct wat opgedreven.

Via het Hellebos ging het naar Kwerps, zo richting de Molenbeek vallei. Onbekend terrein voor de Luc maar oh zo mooi.

De Molenbeekvallei is een gevarieerd natuurgebied met broekbossen, moerassen, vijvers, rietland en de jongste jaren opnieuw schrale graslanden. De Molenbeek volgt er gedeeltelijk haar natuurlijke loop en gedeeltelijk een door mensenhanden opgetrokken en rechtgetrokken loop in functie van de watermolens, die erop gebouwd zijn. Ook de leibeken in de komgronden werden door de mens gegraven om het kwelwater af te voeren (bron: natuurpunt.be) 

Van daaruit ging het via het Terbankbos richting Bertem bos. Steile klimmekes, single tracks in het bos, puur genieten. Allen vrees ik dat de oversteek met de Bosstraat straks verder ingepalmd wordt door de kasteeleigenaar. Heel wat bomen werden geveld en nieuwe afsluiting werd aangelegd, resultaat, wat wringen door de netels om de “stijle” afdaling te bereiken.  Eens beneden was het ploeteren door de modder en de stenen, maar de pret kon niet op. Van daaruit terug bergop richting Belgocontrol Radar. We dachten dat dit het hoogste punt zou zijn maar nee, die staat precies op 90m hoogte, terwijl we 100m hadden overschreden in het bos. Na 45 km was mijn drinken op en ook mijn vat was ver af.  De laatste 5 km dus op karakter naar huis maar al bij al weeral een geslaagd toerke.

Volgende week wordt er niet gereden wegens georganiseerde toertocht richting Gent. Het wordt dus 7 september en dan spreek ik af met een vriend en kandidaat MTB’er aan de kerk. Het wordt dus een rustig ritje en misschien moeten we ons wel in een groepke opsplitsen.

Tot dan?

Peter

Iedereen is zowat in chill mode, de ene zit in Zwitserland, de andere in Nederland, nog andere werken gewoon in de tuin of doen lekker niks. Vandaar meestal weinig volk aan de kerk maar de pret is daardoor niet minder. Wat ook opvalt, sinds de introductie van Lucs zijn Granville tussenmaat (650B aka 27,5), is dat iedereen precies een nieuwe 650B aanschaft 🙂 

Williers, Merida’s, Bulls, in alle geuren en kleuren, zelfs Kathleen vond dat ze niet kon achter blijven bij al dat moois.

En rijdt het nu beter of is het gewoon een marketingstunt om je met iets nieuws op te zadelen? Wel, het feit dat je gewoon al vindt dat het beter rijdt doet je wellicht ook beter rijden 🙂 Ik keer alvast niet terug naar die ietwat kleinere wielen.  Op 3 augustus reden we dus nog eens naar Haacht, ideaal om de beentjes nog wat los te rijden voor het vertrek naar Zwitserland van voorzitter en ondervoorzitter.  22 Graden, blauwe lucht, ideaal dus! Echter bij een rechtse bocht wilde Vincent toch links met als gevolg een C’dale op een Granville, en een platte band, en een wat geplooide jant, tot gevolg. Luc moest dus voor zijn vertrek naar Swiss nog een fietsenmaker vinden om de slag eruit te halen.

Nog iets nieuws bij die 650B tjoepleskes. Die vullen ze nu niet meer op met hechtvloeistof maar met een spons, dat rammelt minder blijkbaar. Op vlak van efficientie moet er hier en daar echter nog wat bijgeschaafd worden maar alles komt goed … 🙂 Voor de details verwijs ik jullie naar Luc, want zijn geheim concept wilde hij niet prijs geven, dat is iets voor aan den toog denk ik dan. Soit, met een binnenbandje (en een goed bommeke) was het euvel snel opgelost.

Op 10 augustus waren we slechts met drie, een overgangsweek zeg maar. Of was het eerder de overgang van zomer naar herfst? Op 17 augustus was bijna iedereen terug uit vakantie. Hans wilde nog wat knuffelen met zijn madam maar voor de rest toonden zelfs Denis en Steve paraat. Steve met een nagelnieuwe Big 7 van Merida, als twee druppels water dan die van Werner 🙂 nochtans niet bij dezelfde fietsenboer gekocht. Denis had wel wat last van zadelslapte en moest dus af en toe zijn sleuteltje bovenhalen. Of was het een reden om zich toch maar een nieuwe 29’er aan te schaffen? We zullen het vlug weten …

Wind, regen, modder, alles was terug aanwezig en we vonden het nog prettig ook …

Volgende zondag 9:00 uur aan de kerk, en voor diegenen die naar Spanje vertrekken, prettige reis.

Peter

Blijkbaar lag iedereen nog in zijn bed, om de Argentijnse kater door te slikken. We waren dus met 3 aan de kerk, Luc, Geert en ondergetekende, maar dat zou de pret niet drukken. Een 3-tal jaar geleden was Luc eens afgekomen met een weddenschap, en dat zouden we nu nog eens overdoen. De weddenschap was als je al zijn weggetjes kon herkennen hij een bak Trappist zou betalen, of zoiets in die aard. Nu springen ze in open water, of rijden ze met hun bike het meer in om elkaar uit te dagen … Ik had die track nog eens opgevist en wat variaties ingestoken.

Het ging dus van Weerde over Zemst-Bos, naar Humbeek, waar de SAS-bikers naarstig de 4-uren aan het voorbereiden waren. Over het oud vliegveld ging het dan richting Grimbergen. Een rit door het Prinsenbos, het Populierendal en zo de ring onderdoor. In Koningslo maakten we een nieuwe lus door wat lijkt op een nieuw aangelegde speeltuin, met veel hoogtes en laagtes. In de achtertuin van het Militair Hospitaal Koningin Astrid moeten er ook nog wat mogelijkheden zijn, staat genoteerd alvast. Onder de brug van Vilvoorde was het pas echt leuk vertoeven, met de doorsteek naar de Drie Fonteinen. Steile trappen bergaf en een prachtig park. Via het domein van Borgt ging het dan terug richting Weerde.

Twas eens iets anders, en niemand hoefde een bak te trakteren.

Zondag zijn het de Zomerfeesten en wordt er dus te druk gefeest om te rijden. Tot over een goede week dan maar, ergens aan de kerk om 9:00 uur?

Een vleesje op het vuur, een visspiesje op de rooster, het kan al eens droog zijn. Achteraf dient er dan het nodige vocht toegevoegd te worden. Dit kan water zijn, voor de visjes, witte wijn of een goei pint om al dat lekkers door te spoelen. Soms al eens een pint of twee (?) …. Dan kan het al eens laat worden en “lekker gemarineerd“.

Op dat moment komt dan “Mega-Luc, den ouwe” op het toneel tevoorschijn. Niets in de mouw, niets in de hoed? Na een voorzichtige poging – “iets voorbereid, mannen?” – spraken de blikken boekdelen. Enfin, eigenlijk niets want er kwam geen enkele letter of komma uit de monden gerold.  Dan maar vertrokken voor een voormiddag Bloso pijltjes volgen, mooi meegenomen voor een controletocht.  Door het droge weer van de laatste tijd was het parcours goed berijdbaar, de plensbui van de vorige nacht zorgde ervoor dat we in de namiddag toch nog iets te doen hadden.  Mooie rit, lekker geamuseerd even napraten met het damesteam en dan….

Even nog een mededeling voor enkele bikers; we hebben dus zondag de groene en blauwe pijlen gevolgd!!!!!!

In Breedhout, daar is het altijd goed, daarom keren we er jaar na jaar ook weer terug, met 5 man: Gilles (onze met glans geslaagde student), Dimi, Ronny, Kathleen, en ikzelf.

Onze wegen scheiden al snel:  Ronny en Kathleen deden een rondje van 35km, Gilles, Dimi en ik begonnen aan de 85km. Die langste ronde bestond uit een eerste lus van 53km: die bracht ons snel over Halle tot in Waals-Brabant (Ittre, Wauthier-Braine), waar de klimmetjes elkaar snel opvolgden… hoewel Gilles het enkele weken kalmer aan deed, reed hij toch vlot de heuveltjes op! Weinig volk op het parcours, wegens vakantie en het aangekondigde slechte weer… maar gelukkig hielden we het lang droog – een eerste korte bui kregen we aan de 2de bevoorrading… ’t was snel voorbij, maar de laatste klimmetjes en vooral afdalingen lagen er meteen lekker glad bij!

Een val door een slecht werkende voorrem weerhield Dimi ervan om het tweede deel van de 85km  (= de lus van 35km, die Ronny en Kathleen ook gereden hebben) aan te vatten. Gilles en ik keken even naar de lucht – al wat minder donker – en dachten dat het nog wel droog zou blijven, dus gingen voor de full monty… Helaas, nog maar pas aan die lus begonnen, en daar vielen de eerste druppels al. Geen nood – die enkele druppels konden we wel aan… maar bijna halverwege de lus van 35km werden de hemelsluizen volledig open gedraaid! Op enkele minuten tijd stond het water in onze schoenen, en werden de veldwegen glibberige beken… het zwaarste en mooiste stuk hadden we al gehad op de lus van 53km, dus besloten we dat het genoeg was geweest, en keerden we langs het asfalt terug – toch nog 77km op de teller!

Aan de finish vlug de fiets afgespoten, en snel onder een lekker warme douche weer op lichaamstemperatuur komen… en zo waren ook de uitrijders op hun manier “lekker gemarineerd“.

… is het zomervakantie!

Dat wil zeggen dat het moeilijker wordt om af te spreken… vakanties, gemarineerde BBQs op zaterdagavond, andere buitenactiviteiten…

De thuisrijders kunnen elke zondag blijven afspreken om 9u00 – maar of en hoeveel volk er zal staan, dat hoor je wel van Peter.

Voor zij die op verplaatsing willen rijden – ik heb volgende MTB planning gemaakt voor de zomermaanden:

• Zondag 6 juli: Meerdael Classic, Oud-Heverlee
• Zondag 13 juli: Zomerfeesten, fietstocht WTC Verbruggelingen
• Zondag 27 juli: Les Crêtes de la Burdinale, Burdinne
• Zondag 3 augustus: Rando VTT Profondeville Autour de l’Eau
• Zondag 10 augustus: Raid des Sources, Chimay (bij goed weer) – Hoebelbike, Vlezenbeek (bij minder goed weer)
• Zondag 31 augustus: fietsuitstap + etentje WTC Verbruggelingen
• Zondag 7 september: La Bastognarde, Bastogne of Les Côteaux du Viroin Olloy-sur-Viroin

Dit alles onder voorbehoud… the usual suspects zal ik wel op de hoogte houden van uur van vertrek. Als je eens mee met de uitrijders wil: stuur een mail naar bart.decadt@gmail.com!

Op zondag 14 september beginnen we dan aan een nieuw winterseizoen!