Voorbije zondag met slechts 2 man (Gilles & ik) alweer de taalgrens over – wat verder deze keer, naar Thuin, in Henegouwen. Een dik uur in de wagen, maar het loonde meer dan de moeite! De singletracks groeien daar aan de bomen, en bomen – en dus bos – hebben ze daar ook genoeg!

Na een korte opwarming door het veld, zaten we tot aan de eerste bevoorrading 10km lang in het bos: het ging op en af, door mini-beekskes, over boomwortels – kortom een track met hoog fun-gehalte. Daarna kwam er meer afwisseling: zo nu en dan een veld- of asfaltweg, maar toch vooral bos en singletrack… en… veel korte maar v*rd*md steile klimmetjes! Gelukkig komt er na de klim de afdaling: vaak snel en plezant, maar toch drie keer eens goed moeten slikken  😕 en met de poep tegen de achterband naar beneden… 👿  eentje helaas te voet moeten doen… 😐 Nog eens tijd voor een dagje techniek?

Met bijna 66kms, 1300hms en 17,2 gemiddeld, stonden we voldaan aan de finish – nu ja, Gilles die kreeg er niet genoeg van en begon dan maar andere pijlen van god-weet-welke tocht te volgen… Na een extra afdaling… en dus een extra klim 🙄 had hij het toch door!

Doe bij dit alles nog het zalige, ideale weer bij, een massa volk die goed verspreid was, en een relax sfeertje, en je weet: we hebben een goede zondagvoormiddag gehad! In Thuin zien ze ons nog wel eens terug!

Het is zowaar de tijd van het jaar. Sommige zoeken de zon op, andere de sneeuw, en nog andere trekken eens een ander truitje aan. Misschien betaalt de voorzitter wel en goede premie om hem toch binnen de rangen te houden … 

Stefaan was niet echt onder de indruk van die fel rode kleuren soit, terug naar de orde van de dag.

Aan de kerk dus weinig volk. Vier man en een dame, en dit heeft zo zijn voordelen. Want je kon kiezen waar we naar toe reden, to Ha8 of not to Ha8. Geen Haacht dus, maar Beigem: 12km langs brede asfalt zagen we niet echt zitten, dus werd het Beigem. Een ritje zonder uitschieters, zo eentje waar alles gesmeerd liep, geen platte tjoepkes, geen valpartijen, en ook geen trage wegen. Ah nee, die had de boer lekker omgeploegd, en zelfs een Sandman zou het hier moeilijk hebben. Ik denk dat het de eerste keer was dat iedereen zelfs op een vlak droog parcour van de fiets moest. Kathleen waagde zich nog even om te zeggen “wat is het probleem” maar dat werd snel duidelijk … Akkers omgetoverd in zandbakken, het moet niet altijd modder zijn.

Ondertussen krijg ik stilaan versterking. De Luc wordt Basecamp champ, de Werner gaat GPS cursus volgen, ik kan straks gewoon achteraan bengelen zonder mijn hoofd te bukken.

Komende zondag kunnen we op verplaatsing gaan rijden in Rillaar: daar vindt de 15e MTB Weekend Happening plaats. Naast gewone tochten van 25, 36 of 46km, zijn er ook de marathonafstanden van 65 en 82km te rijden, met de nodige hoogtemeters, 1020 en 1230 respectievelijk. Afspraak zondag 13 april om 8u00 aan de Weerdse kerk.

De thuisrijders doen weer een tochtje rond de kerktoren: afspraak om 9u00.

Van 16 tot 18 mei vindt het jaarlijkse KWB gezinsweekend plaats, te Arbrefontaine, op een boogscheut van Lierneux. Mountainbiken (MTB paden in overvloed daar ), wandelen, aan de toog hangen, alles wat een mens kan bekoren passeert de revue. Doen zou ik zeggen.

Over de taalgrens, daar zeggen ze bonjour, geven de mannen elkaar ne kus, en is het nog steeds niet bij wet verboden met turnpantoffels, witte opgetrokken kousen en een MTB uit de jaren 90 een toertocht te rijden… Wij komen daar graag: alles is daar iets meer op ’t gemak, en over de taalgrens zijn ook wat meer heuveltjes om op en af te rijden…

En zo gebeurde het dus dat we op deze (water)zonnige lentedag 30 maart met z’n drieën naar Bornival reden om te gaan biken… Dat dorp – een kerk met daarrond 5 boerderijen – stond behoorlijk vol geparkeerd, maar toch geen overrompeling aan de inschrijving en nog minder op het parcours – relax, ik zei het al.

Dat parcours had een leuk begin, met na enkele kilometers al een stevige en vettige klim… daarna was het lang opwarmen / recupereren langs een riviertje & een rechttoe rechtaan bospad, om zo aan te komen in het Bois de la Houssière: pittige klimmetjes, snelle afdalingen en een montée impossible. Terugkeren was dan weer meer klimmen dan dalen…

Na 2u30 & 48km stonden we terug aan de start, en besloten dan maar nog eens op pad te gaan voor de 17km, twee toerkes voor de prijs van één, met als toetje nog een klim tot aan de wagen. In totaal 66km, met 850hm, niet alleen een goede en leuke training, maar ook een mooie streek: soms leek je wel te fietsen in een schilderij, een bos vol paasbloemen, een weids panorama, een kasteel waar de paadjes zich rond slingeren!

Ik dacht, ik doe eens een specialleke voor den Tom & Co, want die wou zo graag nog eens naar Everberg of zo. En lap, wie staat er niet aan de kerk, Tom & Co! 🙂

Jammer… Kathleen twijfelde nog of ze niet met de dames zou meerijden ipv. met die venten op stap te gaan, want Ronald moest verstek geven. Ze heeft het zich niet beklaagd (fluisterde ze zachtjes in mijn oor).

Everberg zou het niet worden maar eerder Bertembos. Nog nooit had ik deze in kaart gezet en het weze gezegd, het is voor herhaling vatbaar. Het weer deed er ook veel aan natuurlijk. 🙂

De eerste 10 minuten waren asfalt en Kathleen begon zich al af te vragen of dit nog iets zou worden (rustig opwarmen is altijd gezond heb ik me laten vertellen). Ons verplicht nummer door het Hellebos, dan de akkers richting Kwerps. Menig veldleeuwerik en kievit hielden ons gezelschap. Dan een voetweg (het bordje stond er wel degelijk) die in de tuin van de mensen eindigde. (Achteraf bekeken waren we juist maar wij als goede burgers efkes terugkeren.)

Daarna kwam voor mij een prachtig stukje natuur nl. de lus in de Molenbeekvallei in Herent/Kortenberg. Singletrack naast de Molenbeek, een kabbelend riviertje met heel helder water! Zeker de moeite waard (zie track). Daarna werd het wat klimmen in het Terbankbos om zo in het Bertembos te belanden! Een aanrader, we hebben zelfs een luske tweemaal gedaan omdat we er geen genoeg van kregen. Dan de steile afdaling waar menig persoon afstapte en zelfs dat was geen sinecure. Ook op de bekende Armenlosweg moest menig rijder van de fiets: Hans voelde zich echter  in Zwitserland en keek niet om. 🙂 Nog eventjes langs de Belgocontrol Radar zo naar het Vossenhol en toen vond het tjoeplessbandje van Jimmy dat het welletjes was geweest. Een binnentjoepke en wat CO2 bracht vlug soelaas en wijle vlug weg want de muggen lusten ons rauw. Nog een afdalingske over de kasseien aan een goede 41km/h en na 51km en 307 hm konden we de BBQ aansteken.

Wil je nog eens narijden, geen probleem! De track vind je hier :

Over de taalgrens, daar is het zo leuk dat we ze volgende week alweer overschrijden, ditmaal te Grand-Leez voor de 4de Grand-Leezienne: tochten van 30, 45, 55 of zelfs 70km (die laatste ook in chrono-modus), met +/- 650hm voor de langste afstand. Afspraak zondag 6 april om 8u00 aan de kerk te Weerde.

Diegenen die de taalgrens niet willen oversteken, kan samen met de thuisrijders op pad – mogelijk rijden die een TT in de buurt, namelijk in Haacht, waar MTB Ha8 zijn jaarlijkse toertocht organiseert. Vertrek aan de kerk om 9u00.

Na een gezellig winterafsluitingsfeest (nu ja, winter) – dat voor sommigen bij Hans thuis nog verder gezet is – besloten we zondagochtend met z’n allen te gaan biken voor het goede doel: MTB for OTB (Ons Tehuis Brabant). Een enorme hoop volk aan de kerk: veel mannen voor de weg, maar toch ook een biker of twintig!

Met de fiets dus eerst naar Kampenhout: inschrijven, en wijle met heel de hoop weg, iedereen gewillig en gedwee de voorzitter volgend… En lap, na nog geen 2 kilometer zaten we al verkeerd!  🙄 Had ‘m toch wel het bord – 70 x 50cm, lettergrootte 250 – START gemist zeker! Rechtsomkeer, en we zaten weer op het goede pad…

De tocht zelf stelde niet veel voor: de door iedereen gekende rode / blauwe / groene Bloso-MTB-route van Kampenhout – met zeer spaarzame extra pijltjes hier en daar… maar kom: het hoofddoel was Ons Tehuis Brabant steunen, en uiteindelijk was 75km, met de heen & terug naar huis er bij, voor mij voldoende om er weer in te komen na mijn ski-escapades in maart.

Het nadeel van zo’n tocht met weinig omkadering is wel dat argeloze tegenliggers niet door hebben dat er een tocht aan de gang, en dat gevaarlijke punten niet aangeduid zijn… Dimi mocht dit aan den lijve ondervinden: tijdens het linksaf slaan rond een haag met een blinder dan blinde hoek kwam hij onzacht in aanraking met het voorwiel van een jongedame op weg naar de scouts… de jongedame kwam er met de schrik en nauwelijks schade aan de fiets vanaf, Dimi dook over het stuur in ’t veld, en greep naar de kaak… Hopelijk slechts wat ontwricht, en geen breuk?

Volgende week staat er weer een échte toertocht op het programma… wegens een pover gevulde kalender, moeten we wel uitwijken naar de Waals-Brabantse uithoek Bornival, om daar de 18de VTT Jean-Michel te gaan rijden (45km met 750hm). Afspraak zondag 30 maart om 8u00 aan de kerk te Weerde.

De thuisrijders gaan naar goede gewoonte een uurtje later op pad, om 9u00.

Stel je klok & alarm juist in! Tijdens de nacht van zondag op zaterdag gaat namelijk de zomertijd in en zetten we de klok van 2 uur naar 3 uur!

Vorige zondag stond ik een laatste keer op de latten in de Franse Alpen, dus niet gaan biken, maar Dimi stuurde wel dit verslag – merci!

Om 8u45 stonden we in groten getale opgepoetst en haren gekamd klaar voor de groepsfoto van WTC Verbruggelingen. Daarna Gilles en ik snel de auto gepakt om in Oud-Heverlee bij de Salesianen van Don Bosco de gebeden te verhoren.

Ondanks dat we vorige week in de buurt zaten te Bertem hield men hier 90% een ander parcours aan. Zoals vorige week was de zon van de partij als eveneens onze metgezellen dixit proteïnen dixit vliegjes!

We hebben er enkele gebeden opzitten:

• Maria, wees gegroet, met 24 klimmen op de 62 km!
• Jezus, bidt voor ons met prachtige afdalingen – singletracks & droge sporen!
• God, wees geprezen, want de 62 km bleek ingekort te zijn tot 56 km!

En als laatste:

• Godverd****, dat zadel zakt steeds enkele cm’s, waardoor de benen afsnijden!

Wegens vertering van het teerfeest, spreken we volgende zondag 23 maart met z’n allen wat later af aan de kerk, om 9u00. Van daar vertrekken we naar Ons Tehuis Brabant te Kampenhout, waar we een tocht van 20, 35 of 60km voor het goede doel gaan rijden, voor de deelnameprijs van 5€.

Luc had toch voor een praktisch examen “akkefietjes met fietsjes” gezorgd want nog maar aan de kerk aangekomen en er stond al een bike 180° op zijn kop. Een derailleurwielke van Tim zijn bike zat vast. Het is gekend dat van een XT derailleur dat het bovenste wieltje altijd stroever draait dan het onderste, en nee, die zijn ook niet gelijk. Inbussleutelke 4 erop, een klein beetje losser zetten, en klaar.

In Tom zijn achterrem daar zat meer lucht dan olie precies, veel zou hij niet remmen vrees ik en ook dat euvel kwam niet aan bod bij de akkefietjes. Trouwens Shimano remmen gebruiken gewone mineraalolie en dus geen DOT 4 of 5 zoals Avid of Formula remmen! Voor de personen die toch eens willen “bleeden” genoeg filmpjes op youtube beschikbaar zoals deze hier

• http://youtu.be/dFuwoEYvt_w – voor SLX remmen zoals den Tom zal dit niet veel verschillen
• voor een Shimano BR-M575 zoals Vincent wellicht kijk je best hier : http://youtu.be/o2c6ezHY0A4   🙄

Ik ben benieuwd wat de fietsenmaker nu weer gaat vragen voor het ontluchten! Gewoon zelf doen is de boodschap.

Na dit intermezzo wij op weg.  De meeste trouwens al in korte broek! Ondergetekende had zijn joggingbroek aangetrokken (handig tegen teken en ander ongedierte  ). Blijkbaar zijn die beestjes iets vroeger uit hun winterslaap … Ik moest wat vroeger thuis zijn dus dacht ik, waarom nog eens niet de Vossenberg in Boortmeerbeek proberen? Het was er het weer voor en ik zou op tijd thuis zijn om mijn schoonmoeder met open armen te ontvangen.  😯

Via de linkerkant van het Blosodomein trokken we verder via de Dijle naar Hever.  Iets voor het Kasteel van Hollaken liep het echter al fout. Vincent stond plat, zijn platte tube(less) in mijn rugzak, ik weer wat zwaarder, en we konden verder. Langs de Binnenbeek reden we richting Vossenberg. Die 3 hoogtemeters waren voor de 29’er iets te hoog, of ze werden gehinderd bij het bergop rijden?  😆 Zigzaggende trackjes door een dennebos op zand , meer moet dat echt niet zijn, we kregen er zelfs geen genoeg van tot Tim vond dat zijn ketting iets te lang was. Onze master van de akkefietjes Luc had het vlug gefixed, de praktische proef in het veld, geslaagd met grootste onderscheiding. Nog wat kronkels in het Steentjesbos en dan richting huiswaarts.

Volgende week moeten we op ons paasbest zijn want de voorzitter wil om 9:00 uur een photoshoot houden aan de kerk. Wordt er nog gefietst dan? Ik denk het wel!

Tot volgende week.

Peter

Na 3 (!) weken afwezigheid stond ik nog eens aan de kerk… Vanuit Oostenrijk had ‘k het goed weer meegebracht: wel nog friskes, maar staalblauwe lucht! Ideaal voor een tochtje vanuit Bertem: met Dimi en Gilles (zonder wijsheidstanden alweer een pak lichter… maar minder wijs?) de 63km aangevat.

Pittig begin, langs de gekende paadjes in en rond Bertem… daarna ging het richting Heverlee, met de even goed gekende stukken aan de brandweerkazerne. Aan de bevoorrading bleek dat iemand zich niet goed gewassen had… naast de sportdrank, het fruit en de zoete koek, konden we ons tegoed doen aan proteïentjes… door de vele vliegen willens of nillens mee in te slikken… 😕

In deel 2 mochten we vooral het Meerdaelwoud achter de kiezen steken – een pak droger dan een maand geleden… na een volgens de organisatie “gevaarlijke” afdaling – ze bedoelden waarschijnlijk “plezant” – stonden we al aan pitstop 2. Die ongewassen figuur hadden we nog steeds niet kunnen afschudden… alweer vliegen bij de vleet…  👿

Nog enkele stevige klimmetjes en “gevaarlijke” / “plezante” afdalingen in Loonbeek, Huldenberg en Neerijse, en de cirkel was rond – 63km met 800hm en 700 ingeslikte vliegen, goed genoeg om er weer in te komen.

Volgende week staat er alweer een tocht (30, 42, 52 of 63km) in Oud-Heverlee op het programma. Maar bij goed weer is het mogelijk dat we om 9u00 een WTC Verbruggelingen groepsfoto maken…

Dus…

• Indien geen verder bericht over foto: afspraak om 8u00, en dan gaan we naar Oud-Heverlee.
• Indien wél bericht over foto: afspraak om 9u00, om eerst de groepsfoto te maken, en daarna een lokale tocht, samen met de thuisrijders.
• Voor de thuisrijders verandert er dus niets: sowieso afspraak om 9u00!

Hopelijk is het duidelijk, en staat iedereen op het gewenste uur aan de kerk!  😎